Miso

Według mitologii japońskiej miso jest boskim darem dla ludzkości, mającym zapewnić nie tylko zdrowie i długie życie, ale i szczęście. Pasta ta, ze względu na wysoką zawartość białka oraz bogactwo witamin i substancji odżywczych odgrywała ważną rolę w dawnej Japonii. Rozpowszechnione jest nadal zarówno w tradycyjnej kuchni japońskiej, jak i w nowoczesnym żywieniu.

Miso to pasta ze sfermentowanej soi, wody, drożdży, soli morskiej i kultur bakterii. Najczęściej też dodatkiem jest jakieś inne zboże, np. jęczmień czy pszenica. Miso może też być sporządzana bez soi - wtedy najczęściej jej podstawową bazą jest ryż. Jest ona najczęściej słona, lecz w szerokiej gamie jej odmian spotykamy różne inne smaki - słodkawe, owocowe, czy pikantne. Przechowywana jest w drewnianych beczkach od roku do trzech lat. Długość "leżakowania" zależy od tego, jakiej mocy ma być gotowy produkt. Najkrócej dojrzewa, a co za tym idzie - najłagodniejszy smak ma biała miso shiro.

Pasta jest bogata w enzymy, bakterie kwasu mlekowego, pełnowartościowe białko i wiele minerałów, m.in. żelazo, wapń, fosfor, a także witaminy z grupy B, w tym niewielkie ilości witaminy B12. Uwaga - ponieważ wiele składników miso jest wrażliwych na wysokie temperatury - pastę trzeba rozrabiać w odrobinie zimnej wody i dodawać do przestudzonej zupy czy sosu. Używa się jej też kiszenia warzyw lub mięs. Najbardziej popularna w Japonii zupa, spożywana codziennie misoshiru to miso zmiksowane z bulionem dashi oraz wieloma innymi składnikami, n.p. tofu, świeżymi warzywami.

Kontynuuj